une belle transcription de la plus prenante des gnossiennes de satie

"festina lente" et "hypnogol"
le premier est un cd que j'ai découvert avec un peu de retard par rapport à sa sortie [2005] et je vous l'avais alors signalé, mais il m'avait bien donné l'envie de vous en parler plus en détail
je saisis donc l'occasion du second enregistrement de ce trio pour le faire
aurelia c'est tout d'abord aurélie dorzée, la violoniste qui a longtemps joué aux côtés de luc pilartz : de panta rhei à trio trad en passant par musique à 9
c'est elle également qui a magnifiquement dirigé les cordes sur le cd live "10" d'ambrozijn
une musicienne qui avait indéniablement la carrure pour voler des ses propres ailes et c'est chose faite depuis le premier album de ce trio où elle rassemble autour d'elle le chanteur tom theuns [d'ambrozijn notamment] et le percussionniste stephan pougin [membre de l'aventure panta rhei également]
si vous consultez les biographies de ces trois musiciens vous constaterez que la présentation que je viens de vous en faire est une vue très ciblée public trad ouest-européen et qu'ils ont tous trois autant d'expériences dans d'autres genres musicaux [du baroque au contemporain en passant par le jazz, mais également que l'un ou l'autre a approfondi, à un moment de sa carrière les musiques de l'est, indienne, africaine, cubaine, blues]
en voyant jouer aurélie dorzée sur le répertoire trad, nombreux sont ceux qui pensent qu'elle "vient du classique", mais en réalité, elle a poursuivi sa formation [solfège, violon, composition] en parallèle avec ses activités au sein de panta rhei et autres
si je vous explique tout cela c'est que ces deux cds, sont la résultante de ces parcours, la rencontre de trois musiciens mettant chacun dans le pot commun des expériences déjà multiples
le jeu de violon de "festina lente" comporte, par exemple, des traits pas forcément courant dans les répertoires traditionnels et plus familiers dans les pièces classiques
la force de ces compositions est, en l'occurrence, de tirer parti des deux domaines, d'utiliser ces traits sur des structures mélodiques venues d'autres horizons, à bon escient, sans donner dans le technique ou dans l'effet gratuit
sur ce premier cd, de valses lentes en rythmes plus balkaniques, le violon, à la belle sonorité, reste relativement sage et c'est surtout tom theuns qui apporte, par sa voix, sa guitare et divers autres instruments, une touche de modernisme qui dérangera parfois un peu certaines oreillessi, comme le dit aurélie dans une interview, le second cd témoigne d'une plus grande maturité du groupe et d'une plus grande fusion entre les trois personnalités, je garde une préférence pour le premier, pour cette sonorité du violon qui semble vous parler directement et également pour la plage qui le conclut, la seule qui ne soit pas une composition d'un des membres du trio : une belle transcription de la plus prenante des gnossiennes de satie

jean-luc matte
infomumuses

inclassable, originale, atypique, telle est la musique d'aurélia

aurélie dorzée est une jeune femme de chez nous, qui a choisi le violon pour nous dire qu'elle ne choisirait peut-être rien d'autre : pas de musique catégorisée, pas de style prédéfinie, pas de voie tracée et convenue
inclassable, originale, atypique, telle est la musique d'aurélia, le trio formé avec tom theuns à la guitare et aux voix et stephan pougin aux percussions
entre compositions personnelles, clin d'œil à erik satie, tendance traditionnelle et chanson marginale, le groupe s'amuse à créer en brassant les influences et ce que chacun en a assimilé de particulier
beaucoup d'intelligence musicale et de malice habite cette petite œuvre sans prétention, mais aussi sans concession
on s'amuse à les écouter, on s'étonne, on s'emballe. deux fortes personnalités, celle de tom theuns et de dorzée, apportent deux projets qui parfois se rencontrent et parfois s'opposent presque ; pougin faisant le lien avec son talent habituel de percussionniste
un disque résolument hors des sentiers battus mais totalement au service de la musique, de toutes les musiques. a voir et à entendre, en leur souhaitant longue vie

etienne bours
imagine

c'est beau et inclassable, liquide et relevé

c'est une musique pour rêver
placez la galette dans le lecteur et laissez vous aller
le violon d'aurélie dorzée, la guitare de tom theuns et les percussions de stephan pougin vous feront voyager dans un kaléidoscope de couleurs, d'émotions, de sensualité et de raffinement
c'est beau et inclassable, liquide et relevé

j-c v
le soir-mad

this is a trio with great chemistry, a great sound and a solid future

the trio aurélia is aurélie dorzée on violin, alto saxophone and kazoo, tom theuns on vocals, acoustic guitar, mandolin, banjo and harmonium, and stephan pougin on percussions and vibraphone
on festina lente they offer a record of extremes
the excellent opening, title track could be a signature song for a bbc hercule poirot series or a theme in the film gosford park
its happy/sad combination and its admonition to "make haste slowly" are the signature of an ensemble who takes things at their own humane pace
the accompanying video for the song is sweet and adds an extra level to understanding
the rest of the record is a bit more esoteric
at times they seem to be a little too self-reflective for their own good, too much involved in their own private world to allow us to share in their magic
but when aurélia let their hair down and pick up their unhasty rhythm, things begin to fall into place
witness "auguste", "selon mr grumaux" or the second half of "tharoul 2" as an example of this
or follow "emportez-moi," with a winning oriental touch and its companion piece, "la descente", to see where they can go
a majority of tracks work but this is a hit-and-miss recording; sometimes the line between the former and the latter is very thin
the more focused the band is, the better
when they play it tight - zeroed in on clear melodic lines and interacting with each other as a group - their songs work perfectly
when they verge off on solos or take an intellectual jazz path, their magic starts to disappear, replaced by a brainy cacophony
but overall, this is a trio with great chemistry, a great sound and a solid future

nondas kitsos
rootsworld bulletin #363

une élégance langoureuse et sensuelle

*** 3 étoiles
c'est à un univers très personnel que convie le trio aurélia, formé autour de la violoniste aurélie dorzée, bien connue pour faire partie de la bande à didier laloy
disque très personnel certes, mais aussi fruit d'une complicité entre trois personnalités venues d'horizons divers, aurélie la condruzienne, tom theuns l'est-flandrien [guitares, voix] et stephan pougin le gaumais [percussions]
"festina lente", hâte-toi lentement, belle devise que met en pratique l'essentiel de l'album, baignant dans la délectation morose
c'est surtout l'alto qui imprime sa marque introspective, avec une élégance langoureuse et sensuelle
au chant mutant, tom theuns excelle dans toutes les langues, y compris en français où son accent gantois frappe fort

dominique simonet
la libre culture

un premier opus qui est une véritable merveille

la plage titulaire donne d'emblée le ton de cet album
festina lente : hâte toi lentement
dans cette formulation paradoxale, qui est une invite à la paresse, il y a aussi pour nous l'idée du festin
et c'est bien à un festin sonore que nous convient la violoniste aurélie dorzée qui est l'âme du projet, le guitariste [et chanteur, à l'occasion] tom theuns et stephan pougin aux percussions
un festin qui nous propose onze plats concoctés par aurélie et tom
des plats épicés d'humour
un ensemble éminemment ludique et nos trois complices semblent y avoir pris bien du plaisir
comme ce plaisir est communicatif, le nôtre est complet, même si cet album « homerecords » ne peut rendre les mimiques de sale gamine, en train de vous jouer un bon tour, qu'aurélie peut avoir quelquefois sur scène
mais la musique n'est pas qu'un jeu et c'est sur la gravité lancinante et le gnosienne d'erik satie que se conclut un premier opus qui est une véritable merveille

francis chenot
une autre chanson

midden 2005 verscheen de eerste cd van het trio aurélia
deze werd ondermeer voorgesteld op het triskell folkfestival in het limburgse merkelbeek
recensenten loofde de inventieve muziek vzn aurélia
de cd festina lente is één van de vijf genomineerde cd's in de rubriek wereldmuziek voor de klara-muziekprijzen 2006
de groep is steeds meer te horen op festivals en in culturele centra
daarom wilde we meer vernemen van aurélie dorzée die het trio oprichtte
toen we haar contacteerden was pas een tournee door frankrijk, algerije en senegal afgewerkt
de nog jonge dorzée heeft al een hele muzikale loopbaan achter zich
het best is ze bekend van de groep panta rhei waar ze in het vorig decennium zeven jaar deel van uitmaakte en van trio trad - met ook luc pilartz en didier laloy - dat nu ongeveer negen jaar bestaat
ze speelde als violiste nog ondermeer bij philip catherine, guy cabay en perry rose
maaar nu is er dan haar trio, aurélia, dat hoofdzadelijk eigen composities van dorzée speelt
bij aurélia spelen ook nog tom theuns en stephan pougin mee
theuns kennen we vooral van ambrozijn, olla vogala en vera coomans
percussionist pougin speelde ondermeer bij panta rhei
deze drie dertigers, dorzée, theuns en pougin vormen dus het belgische trio dat de cd festina lente vol speelde met verrassende, inventieve muziek die je niet onder één noemer kunt brengen
"er bestaan geen woorden om de muziek te beschrijven die opwelt" schreef peter vantyghem in zijn recensie voor de standaard
ik vroeg dorzée hoe ze er toe kwam dit trio te vormen
"het trio is een muzikale groepsvorm waar ik erg van hou" zei ze
"in een trio is de fusie tussen de verschillende muzikanten erg goed
alle drie kunnen ze ten volle tot hun recht komen
ik kende dat al van bij trio trad waarin we vooral bewerkingen van traditionele muziek spelen
maar gaandeweg had ik ook zelf muziek geschreven waar ik wilde mee uitpakken
tom theuns had ik meerdere keren gehoord en ontmoet op festivals
zijn gekke manier van muziek maken sprak mij erg aan en ik wist dat in mijn muziek het liefst met hem zou spelen
aanvankelijk speelde aurélia met een iranese percussionist, een uitstekend muzikant, maar zijn muziekcultuur leek moeilijk te combineren met onze speelse en amusante structuren
hiervoor leek stephan pougin, die ook als slagwerkmuzikant met fratse kende van bij panta rhei, meer geschikt"
ik beaamde dat het live meemaken van aurélia inderdaad een leuke, soms gekke muzikale bedoening is, waarbij pougin veel meer aan de oppervlakte komt dan op de cd
"dat is te verklaren", zegt dorzée, "doordat bij het mixen de viool inderdaad op de voorgrond werd geplaatst, maar vooral omdat ons samenspelen sinds de opnames al erg geëvolueerd is
bij de opname van de cd was alles nog erg nieuw, maar gaandeweg bezitten we de muziekstukken zo goed dat elk van de muzikanten zich meer vrijheid bij het spelen kan veroorloven"
de meeste muziekstukken op festina lente zijn door dorzée zelf geschreven
een is van de hand van tom theuns en enkele zijn samengesteld uit een compositie van dorzée, gevolgd door één van theuns
waarom werd ook gekozen voor een stuk van erik satie [gnossienne] om de plaat te besluiten?
"omdat satie natuurlijk een van mij geliefkoosde componisten is", aantwoordt dorzée
"natuurlijk luister ik ook graag naar tal van anderen, zowel naar purcell als naar sjostakowitsj, bijvoorbeeld
maar het leek me zo evident om dat leuke pianostukje van satie om te zetten naar viool en gitaar dat ik het niet kon laten vandaar"
de grote verscheidenheid in haar muziek zal wel te verklaren zijn door de vele soorten muziek die ze besluiterde en ook speelde, zegt ze nog
klassiek en volksmuziek, speelse en strenge muziek, het zal allemaal wel mee haar eigen composities beïnvloed hebben
muziek schrijven vergt bij haar wel veel tijd omdat ze noch in het schrijven van muziek, noch in harmonie een opleiding heeft gehad
op sommige nummers is een tekst gezet door tom theuns
maar buiten enkele zinnen in het frans is zijn taal onverstaanbaar
we kennen dat al van sommige teksten die hij voor ambrozijn schreef
ook dat hoort blijkbaar tot die gekke muzikale kant waar dorzée bij theuns van houdt
door de muziek ontstaat er een verhaal in zijn hoofd, zegt dorzée, en daarop schrijft hij een tekst die vooral door emoties wordt ingegeven
we besluiten dan maar dat theun's teksten in 'emotionele taal' geschreven zijn
je verstaat ze niet maar ze klinken goed
over haar toekomstplannen raakt dorzée niet uitgepraat
terwijl de verkoop van de eerste cd een nieuwe stimulans kreeg door de nominatie van klara [de vroegere vrt- radio 3] is de groep volop bezig aan nieuwe nummers voor een tweede cd
die wordt in juni 2007 opgenomen en zal in oktober verschijnen
met die nieuwe nummers gaat aurélia volgende zomer op tournee door vlanderen en wallonië. ook neederland hoort tot de mogelijkheden, want die tournee zal gemaakt worden op een woonboot die het trio heeft aangekocht
verder treedt ze ook nog vaak op met trio trad
ze zal ook meespelen in het srijkorkest dat ambrozijn zal begeleiden bij zijn jubileumoptreden '10 jaar ambrozijn'
ook bij balbrozijn speelt ze soms mee en ze is gevraagd voor een concert met makesmachien. tenslotte werkt ze nog mee aan een muzikaal theaterstuk voor kinderen bij hetpaleis in antwerpen en aan een groep met marokkaanse zangers
er staat dus voldoende werk op de plank bij aurélie dorzée
zelf kijk ik het meest uit naar de woonboottournee van aurélia

dries delrue
newfolksounds

aurélia is noch jazz, noch wereldmuziek, noch klassieke muziek

nieuw veelbelovend trio; aurélie dorzée, tom theuns en stephan pougin het zijn namen die voor wie met folk bezig is bekend in de oren klinken
de muzikanten waren al te zien en te horen op vele grote podia; deze drie talenten kunnen samen enkel nóg beter zijn
aurélia is noch jazz, noch wereldmuziek, noch klassieke muziek
muziek valt zelden in 1 hokje te plaatsen, maar dorzée overschrijdt werkelijk alle grenzen
de warme klanken van een soloviool, de stem van tom theuns [dat dient weinig verdere uitleg] en swingende percussie
de composities zijn bijna allemaal van aurélie dorzée [horizonto, trio trad, didier laloy invités, ...]
zo'n 2 jaar geleden begon ze te componeren op de zolder van "la tentation" in brussel
later werd het een collectief project; tom theuns [ambrozijn, vera coomans, nada, olla vogala, ...] kwam aanzetten met teksten, liederen, ideeën wat de arrangementen betreft ... . stephan pougin [panta rhei, didier laloy invités, ...] vult de klankkleur aan met percussie en grooves
tijdens de opnames werd heel wat geïmproviseerd en gespeeld met de muziek
de keuze voor een trio is bewust; "het is als een kruk met drie poten: compact en stevig!
op menselijk vlak is het tegelijkertijd gemakkelijk en dynamisch
iedereen zit goed op zijn plaats in de groep
de creativiteit wordt verdeeld
maar andere samenwerkingen kunnen we niet uitsluiten"

folk roddels art

een muzikaal niemandsland

het nieuwe belgische trio aurélia presenteert aanstaande zaterdag 16 juli om 21.30 uur haar eerste cd festina lente tijdens de gentse feesten op het groot podium bij sint jacobs
aurélia is een nieuwe groep met aurélie dorzée, stephan pougin en tom theuns
nu donderdagavond [14/7] is aurèlia te gast in het vlaamse radio-programma de groote boodschap en zondag 21 augustus is de nederlandse cd-presentatie op het triskell-festival in merkelbeek
de samenstelling van het trio is veelbelovend
de drie muzikanten hebben al een rijke staat van dienst in de belgische folk: aurèlie dorzée: viool, altviool, composities [trio trad, musique à neuf, panta rhei, didier laloy invités...], tom theuns: gitaar, vocals, composities [ambrozijn, vera coomans, nada, olla vogala...], stephan pougin: percussie [panta rhei, cetra d'orféo, rêve d'eléphant orchestra, trio met steve houben en jacques pirotton, didier laloy invités...]
onvoorspelbaar_het zal niet eenvoudig zijn de muziek van aurélia te labelen
het beste citeren we uit de enthousiaste mail die tom theuns ons stuurde: "we brengen eigen composities/songs en ik ben er erg enthousiast over"
daarmee zijn we er nog niet
dus maar eens de tekst doorgelezen die hij in een bijlage meestuurde
hieruit de twee volgende citaten: ...
"festina lente" is niet rechtlijnig, voorspelbaar, geformateerd
deze plaat neemt je niet bij de hand; ieder voor zich moet de weg vinden tussen de melancholie van de altviool, de schizofrenie van stemmen die schommelen tussen arno en een kastraat, tom waits en een sopranist of de waanzin van metalen percussie, opgejaagd, bijeengesprokkeld of ingehouden
men bevindt zich beurtelings in een film van fellini, een vlasveld, een graffiti steegje, een engels salon. een reis zonder einde... en: ...noch jazz, noch wereldmuziek, noch klassieke muziek... waar toch, kwelduiveltje, zouden we aurélia kunnen plaatsen ? in een muzikaal niemandsland
een soort terra incognita
het einde van een stuk niet-geklasseerd geluidslandschap
een akoestisch trio, een soloviool, een coctail van percussie, een stem speels of kristalhelder... deze muziek neemt je letterlijk mee, soms sensueel en gevoelig, soms complex maar toegankelijk, dan weer burlesque en stekend, wild en streng
een spaanse herberg? een onwaarschijnlijke melting pot? niets van dit alles
"festina lente" heeft een eigen identeit, een eigen heldere lijn
die, als je erover nadenkt, eigenlijk niet zo ver van onze belgitude ligt
misschien is het de confrontatie van een violiste uit de condroz, een gitarist uit gent en een percussionist uit de gaume? dat kruispunt van verschillende invloeden? die plek van spot, surrealisme en ontstuimigheid? aan u om erachter te komen... akoestsich, aurélie dorzée zegt: "het is instrumentale, akoestische muziek. dit gezegd zijnde, heeft men eigenlijk niets gezegd! er zijn, denk ik, klassieke, indo-perzische, barok en misschien zelfs... punkinvloeden. het is waarschijnlijk comfortabeler zich in een bepaald genre te nestelen maar door die kruisbestuivingen, hoop ik te kunnen verrassen
aurélia ligt op een knooppunt van wegen. en daar voel ik me goed bij"
en als ze enkele nummers van het album beschrijft: ..."festina lente", dat het album opent is mijn eerste compositie
zij gaat uit van een zin van erasmus "haast u langzaam" en heeft haar wortels in een stylistisch werk, gevoed door iraanse sonoriteiten
"auguste" is de wereld van het circus, burlesque, een beetje verwrongen
de twee creaties van tom - "charleston" en "liza linn" - komen dan weer uit een heel andere wereld. voor "le grenier", een vioolsolo, bevond ik me meer in introspectie, arpeggios, noten die één voor één worden uitgekorreld
bij "la descente" ligt de achtergrond meer in zweden en zijn polska's....
interview_de citaten van aurélie dorzée komen uit een interview dat ook als bijlage was meegestuurd door tom theuns
hier nog twee uitspraken van aurélie over het ontstaan van de groep en het album: hoe is "festina lente" ontstaan? wat was je vertrekpunt als componiste? had je van in het begin een duidelijk omlijnd muzikaal idee? nee; alles is vertrokken van een melodische formule die ik mijn hoofd had
enkele noten die er zomaar gekomen zijn, op de zolder van "la tentation" in brussel
ik componeerde stap na stap zonder vaste ideeën
zonder stramien of theoretisch model, instinctief en in een totale muzikale vrijheid
ik moet ergens wel toegeven dat ik als melodiste een handicap heb op harmonisch vlak
daarom vertrek ik van een eenvoudige lijn, zonder te weten of ik in sol mineur of in re bemol speel, ik zoek, ik vul op, ik voed de arrangementen beetje bij beetje
en hierna is de plaat een collectief project geworden? Inderdaad
tom is met enkele liederen afgekomen, teksten, stemmen, uitlijningen qua arrangementen
stephan, van zijn kant, heeft stevig gewerkt op de klank,de grooves, de percussie enz. eigenlijk lag er niets volkomen vast toen we de studio ingingen
er werd een flink wat geïmproviseerd tijdens de vier opnamedagen
een beetje zoals koken: een hoop ingrediënten,wat kruiden, een sausje
later bij de mix, die bijna 15 dagen heeft geduurd, heeft michel er zijn visie als klanktechnieker op losgelaten
inderdaad
tom is met enkele liederen afgekomen, teksten, stemmen, uitlijningen qua arrangementen
stephan, van zijn kant, heeft stevig gewerkt op de klank,de grooves, de percussie enz
eigenlijk lag er niets volkomen vast toen we de studio ingingen
er werd een flink wat geïmproviseerd tijdens de vier opnamedagen
een beetje zoals koken: een hoop ingrediënten,wat kruiden, een sausje
later bij de mix, die bijna 15 dagen heeft geduurd, heeft michel er zijn visie als klanktechnieker op losgelaten

folkforum

les bonnes vibrations de stephan pougin

les bonnes vibrations de stephan pougin
ce trio, qui vient de sortir un cd baptise «festina lente» est composé par aurélie dorzée, tom theuns et stephan pougin
pour ce dernier, ce sera le retour au pays
originaire de tontelange, ce percussionniste bourlingue depuis une vingtaine d'années aux quatre coins du monde musical, d'enregistrements, en concerts avec des formations très variées allant du jazz à la musique du monde, surtout
de la musique, il en joue depuis qu'il a deux ans, baigné par un père artisan, mais aussi musicien amateur
inconsciemment, j'ai accroché
il a donné le coup de pied dans la bonne fourmilière
à 18 ans stephan pougin part pour bruxelles avec son «pote» attertois michel seba
chacun trouvera sa voie musicale
depuis lors, de bruxelles à paris, et de londres à new york, stephan offre un doigté de percussionniste et de vibraphoniste
mon hôtel, c'est ma musique
je suis plongé dedans full time, et je ne donne pas de cours ! je répète, je crée, je suis en concert, j'enregistre
il y a toujours un projet
début 2006, je serai par exemple au théâtre national comme spécialiste du bruitage
il a joué avec panta rhei, catra d'orféo, rêve d'éléphant orchestra, en trio avec steve houben et jacques pirotton
avec didier laloy, luc pilartz. avec trio trad pour le dernier cd
et le voici avec aurélia
je participe à toute sorte de concepts
un jour, je lancerai sans doute, mon projet
je vole d'une musique à l'autre, d'une humanité à l'autre
festina lente, qui veut dire »hâte toi lentement » est en tout cas une œuvre envoûtante, mélodieuse et sensuelle
ni jazz, ni world music,ni classiquece trio acoustique détonnant, et bien belge, avec un guitariste gantois, une violoniste condruzienne et un percussionniste lorrain, offre en tout cas une galette originale, aux influences multiples

j-l bodeux
le soir

dorzée lijkt de centrale figuur

zo hoort het: je legt een plaat op en er bestaan geen woorden om de muziek te beschrijven die opwelt
er zijn ook geen criteria om te zeggen of die muziek goed of slecht is, omdat je zoiets nog nooit gehoord hebt
aurélia heet de groep: één violiste, een percussionist en een gitarist
voor mij geurt deze muziek op het eerste gezicht naar italië, maar vraag me niet waarom
iemand anders zal wellicht aan frankrijk denken, of aan barokmuziek
ongetwijfeld zijn dat allemaal brokjes die de identiteit van aurélia helpen vormen
het nieuwe trio bestaat uit tom theuns [bekend van ambrozijn], aurélie dorzée [bekend van trio trad] en stephan pougin [bekend van een tiental groepen]
dorzée lijkt de centrale figuur: zij speelt de melodieën en vanuit haar improvisaties is de plaat opgebloeid
theuns is de arrangeur: in de stemmingen van dorzée haakt hij kleine liedjes vast, zingt hij op een eigenzinnige, vaak geforceerde manier
pougin veegt en bonst en schuurt daaronder
michel van achter heeft uit vier dagen opnames het album samengesteld
festina lente verwijst ook sterk naar volksmuziek, maar de basiskwaliteit is dat de plaat heel fantasievol in elkaar steekt
allerlei sferen passeren de revue, het groepspel herhaalt zichzelf nooit, terwijl het wel steeds dezelfde identiteit behoudt
in "lisa linn'' knarst theuns als een verkouden paolo conte, maar meteen daarna soleert dorzée repetitief en helder in "le grenier'', alsof er helemaal geen verschil is tussen traditionele en hedendaagse muziek
hier vloeit de muziek heel vrij, zoals dat bij iva bittova het geval is
verdient veel aandacht, zeker ook live

vpb
de standaard

festina lente is dus een groeidiamant

festina lente omvat spannende folk vol fantasie, absudisme, klassiek en speelse avantgarde
je kent dat verschijnsel ongetwijfeld
de cd-winkels krijgen hun nieuwe schijfjes binnen met daarbij de mededeling: file under....
dan weten ze meteen in welke bak ze de cd kunnen zetten: pop, rock, reggae, folk, wereldmuziek, etc
ik ben benieuwd hoe dat advies luidt bij dit album
akoestisch? avantgarde? folk? modern klassiek? hedendaags? alternatieve akoestische rock? het zit er allemaal in
het is weer zo'n kwalitatief hoogstaand product uit de belgische folkschool
aurélia is een nieuw trio dat bestaat uit ervaren muzikanten: snarenman/zanger tom theuns [ambrozijn, vera coomans, nada, olla vogala, ...], violiste aurélie dorzée [horizonto, trio trad, didier laloy invités, ...] en percussionist stephan pougin [panta rhei, didier laloy invités, ...]
dorzée schreef instinctief de melodieën en vanuit haar improvisaties is de plaat festina lente ontstaan
theuns ging creatief aan de slag met de arrangementen
de muziek verenigt fantasie, absurdisme, klassiek en speelse avantgarde in zich, maar straalt ook een spannend folky gevoel uit
een enkele keer neigt de sound naar die van een tekenfilm
na de bijna klassieke vioolsolo "le grenier" is het nummer "lisa linn" zo'n ongrijpbaar exemplaar boordevol verschillende ingrediënten
de bevlogen theatrale zang en ondefinieerbare tekst verwijzen naar oost-europa en italië
de banjo van theuns zweeft ergens boven een hete amerikaanse prairie
de blikken percussie lijkt zo uit het circus geplukt, terwijl de viool een klezmer-melancholie in zich bergt
op het eerste gehoor produceert aurélie geen gesneden koek
maar er vormen zich bij hun muziek snel beelden
dan duurt het niet meer lang of een aantal nummers hecht zich onverbiddelijk in je geheugen
festina lente is dus een groeidiamant
het spel van dorzée op altviool klinkt bewogen warm en soms aangenaam ongepolijst
tom theuns experimenteert vocaal nog gedurfder dan op het jongste ambrozijn-album, hetgeen het avantgardistische karakter van enkele nummers versterkt
zijn snarenwerk op akoestiche gitaar, banjo en mandoline is sprankelend
de getalenteerde percussionist pougin kan zijn grooves, inventiviteit en gevoel voor humor in dit gezelschap volledig kwijt
het hart van het album wordt gevormd door drie nummers: "tharoul" 1, 2 en 3. het voert je door tal van emoties en sferen
je hoort een oud-engels gedicht [?] waarin theuns klinkt als de oude schotse folkbard robin williamson
hij zorgt ondertussen op harmonium voor een drone waar overheen dorzée een arabische feel legt op haar viool
plots lijkt het weer op het zweedse vasen compleet met speelse percussie, of bazar bla.... ga d'r maar aan staan. prachtig!

folkforum

haast u langzaam

aurélia is een trio met aurélie dorzée, als violiste bekend van panta rhei, trio trad, musique à neuf en didier laloy invite
waar die formaties meestal uit diverse traditionele bronnen putten, vaart aurélia een eigenzinnige muzikale koers
dit trio haalt ingrediënten uit het klassieke repertoire, de jazz, de musette, de indo-perzische muziek, de zweedse polskatraditie, maar leeft zich vooral uit in speelse escapades
de ideeën komen zowel van aurélie dorée als van gitarist-banjoist-vocalist tom theuns, terwijl stephan pougin op percussie het geheel trefzeker ondersteunt
de titeltrack festina lente [haast u langzaam] geeft de toon van de hele plaat aan : nu eens rustige luistermuziek, dan weer resoluut geëxperimenteer, knettergekke interventies met een hoog ambrozijngehalte
viool en altviool sporen ongebreideld hun intrinsieke klankmogelijkheden af
theuns exploreert de potentialiteit van zijn stem via tedere zang, falsetto- en ander gekrijs of bombastisch geweld, in een sappig taaltje dat het midden houdt tussen esperanto en koeterrussisch
ook zijn gitaarspel geeft hij de vrije teugel
het zwelt soms aan tot obsederende riffs, waarop aurélie gretig inpikt met violistische pyrotechniek
maar steeds keert de rust terug met weemoedige vioolfrases en mooie pizzicato-intermezzo's, ondersteund door sublieme gitaarbegeleiding en inspiratievolle percussiebijdragen

rené warny
goe vollek

een klassieke groeiplaat

aurélia is een trio dat net zo min in een genre is te passen
de violiste aurélie dorzée, de gitarist/zanger tom theuns en de percussionist stephan pougin maken samen muziek die je zou kunnen duiden als modern klassiek, of als jazzy folk of zelfs als buitengewoon avontuurlijke wereldmuziek. dat doet er ook niet toe - als je met open oren naar dit trio luistert ga je na één nummer al volledig om
traditie en speelse vernieuwing gaan hier perfect samen, en het resultaat klinkt even opwindend als vanzelfsprekend
en dan vergeten we nog de warmte van de muziek te vermelden, en het mooie, ietwat ruwige spel van dorzée
een klassieke groeiplaat

holly moors

een soort terra incognita

aurélia festina lente - haast u langzaam
noch jazz, noch wereldmuziek, noch klassieke muziek .. waar toch, kwelduiveltje, zouden we aurélia kunnen plaatsen? in een muzikaal niemandsland
een soort terra incognita
het einde van een stuk niet-geklasseerd geluidslandschap
een akoestisch trio, een soloviool [aurélie dorzée], gitaar en een stem speels of kristalhelder [tom theuns], een cocktail van percussie [stefan pougin]
deze muziek neemt je letterlijk mee, soms sensueel en gevoelig, soms complex maar toegankelijk, dan weer burlesk en stekend, wild en streng
dit trio van viool-alt, gitaar-mandoline-banjo-harmonium-stem en percussie-vibrafoon haalt ingrediënten uit het klassieke repertoire en de jazz, de muzette, de indo-perzische muziek, de zweedse polskatraditie, en leeft zich vooral uit in speelse escapades
ter gelegenheid van nieuwe oogst danst chorease, hedendaagse dans, op enkele nummers van aurélia

folkroddels.be

tom theuns, parmi les guitaristes les plus créatifs du royaume

dans les cordes de l'album personnel d'aurélia
l'exploration prendra, le temps qu'il faudra jusqu'à l'apparition récente de festina lente dans les bacs
comme un accouchement long de plusieurs années et qui nous ramène en 2002 quant, avec son père metteur en scène et homme de mots, aurélie dorzée tentait un projet mêlant texte et compositions personnelles portées par un saxophone, un violoncelle et son propre violon
trois ans plus tard, le concept a pris le temps de mûrir avec un entourage qu'elle voulait plus proche de son bagage traditionnel
ainsi le percussionniste stephan pougin et l'anversois tom theuns pointé parmi les guitaristes les plus créatifs du royaume
avec un nouvel élan pour aurélia qui pouvait s'enrichir de la touche personnelle de theuns dans l'écriture de plusieurs plage. "j'apprécie le personnage clownesque et loufoque qu'il insuffle dans l'album
comme une touche de légèreté et d'humour posée sur mon écriture plus mélancolique"
tom theuns y travestira sa voix sur des mots encore inconnus des sciences linguistiques, mais qui parviendra à traduire les émotions des personnages traversant l'univers du cirque et des foires foraines cher à aurélia
dans le registre chanté on citera la valse au nez rouge "d'auguste", l'intrigant "selon mr grumaux" et le vent d'est de "lisa linn", tandis que la trilogie des "tharoul" ancre l'inspiration d'aurélie dorzée dans le cadre d'une ferme condruzienne
tous ces courts métrage musicaux font de "festina lente" une plaquette, aux atmosphère multiples, et puisées dans un imaginaires fertile
la porte est grande ouverte à une redécouverte du violon dans un registre semi-classique et terriblement actuel, qui pousse l'écoute jusqu'à la révélation
sur onze compositions et une adaptation du "gnossienne" d'erik satie pour définitivement marquer ce "festina lente" au fer rouge d'une passionnante invitation au voyage
"avec aurélia, je n'ai pas une écriture violonistique"
comment parvenir à passe du registre trio trad à celui d'aurélia, en un seul soir, comme dernièrement au festival d'art de huy ? "il faut zapper" résume aurélie dorzée
trio trad est plus festif, plein d'énergie
ce sont des musiques de danse ou l'exercice est plus figé, très rigide pour garder l'esprit des compositions originales qu'on va puiser dans les racines européennes
par contre, avec aurélia, on se laisse beaucoup plus de place pour l'improvisation
c'est une musique qui n'est pas directement liée à l'instrument, et c'est d'ailleurs, beaucoup moins confortable
l'univers de festina lente est assez féminin"
aurélia, consonance féminine d'un album "festina lente" qui en regorge
"c'est tom theuns qui à suggéré ce nom pour le trio
après tout, c'est une manière d'assumer, de manière déroutante, le fait que cela soit un album personnel
j'ai, pour l'instant, beaucoup de retour de femmes
peut être parce qu'elle se retrouvent plus dans cette volonté de tisser différentes atmosphères
sur scène aussi, cela peut transparaître dans ce que je porte comme vêtement
pour un concert, je ne me vois pas débarquer en jeans par exemple, la robe que je porte, j'ai flashé dessus, dans une brocante à montréal
elle m'a coûté 20 dollars
chanter sur scène, c'est se mettre à poil"
verra-t-on un jour aurélie dorzée s'essayer au chant comme l'exercice réussi de tom theuns sur "festina lente" ? "moi, passer au chant ? je pense que cela sera problématique, je n'ai pour l'instant pas assez d'audace pour cela
au début de trio trad, je lisais des textes pour enfants dans le cadre d'une campagne que nous avions faite dans les écoles, ça j'aimais bien, mais chanter par contre ! j'ai toujours rêvé de faire un spectacle toute seule, mais ce n'est pas encore pour maintenant
en faisant cet album, j'avais besoin d'affiner des choses qui était en gestation
c'est comme un accouchement ? festina lente. hâte toi lentement
la culture, c'est... a mon sens, la culture est une choses essentielle parce que pour avoir des émotions, les gens ont besoin de voir des artistes sur scène
maintenant la démarche d'aller à un concert, reste un chemin difficile pour beaucoup de personnes, c'est pourquoi les artistes se battent pour les faire venir dans les salles et les sortir de leurs carcan séculaire
un concert, ça te bouleverse, ca te transforme, c'est des larmes aussi
quant je compose, j'y mets mes émotions
par contagion, elles peuvent gagner le public, car, après tout, on fait de la musique pour susciter des images et des émotions
personnellement , je n'ai pas vu beaucoup de concerts, mais j'en ai, chaque fois, gardé un souvenir très précis
je me souviens, ainsi, avoir vu le violoniste isaac stern quant j'avais 17 ans, son répertoire était immonde, mais sa présence sur scène aura été pour moi, une grande révélation
c'est la marque des artistes qui parviennent à pousser leur travail tellement loin en mettant leur ego de côté
a l'opposé, il n'y a pas plus déplaisant chez un artiste que le côté narcissique, je m'écoute jouer
c'est triste qu'il n'y a plus de musicien dans les rues aujourd'hui, il n'y a plus de place pour les troubadours, et puis, en 2005, tu n'es rien sans l'écho des médias
si la presse ne parle pas de toi, tu restes dans l'oubli
au moyen-âge, un bon musicien se faisait connaître à travers le france en trois semaines, grâce au bouche à oreille, aujourd'hui, c'est inconcevable
quant je vois ce que jean-christophe renault a pu produire de merveilleux pendant des années sans que personnes n'y prête attention
heureusement pour lui, l'expérience collective autour de didier laloy, l'année dernière, l'a remis dans le circuit
c'est l'époque qui veut cela, malheureusement
comme la production de disques, qui sont de plus en plus propres
avec aurélia, nous avons fait le pari d'une musique artisanale, on a volontairement laissé des petites erreurs d'enregistrement, pour que cela soit plus vivant
il y a une grande part d'improvisation en studio
des choses imprévues sont venues dans la voix de tom theuns et sont finalement restées
sur scène aussi, l'album va grandir dans les prochains mois
là, on va partir en résidence à avignon pour notamment y travailler des compositions plus rock, afin de diversifier la conduite du spectacle"

f. renson
le jour